حکم اجباری

آنقدر بد ديده ام از اين و آن     

آنقدر بشكسته اين دل هر زمان

تا كه ميبينم به روز خورشيد را  

باورم نيست آسمان و روز  را

آنقدر اين جمله را بشنيده ام

كه برو، جاي تو نيست در سينه ام

آنقدر گفتند هر دم يك كلام

حكم تو تنهايي است و وسلام

كه دگر عادت شده  درد دلم

اين تركها نقش بسته بر دلم

كار من هر دم شده وهم و خيال

پر زدن در  آرزوهاي محال