چه زود کردي منو بازم فراموش             چراغ قلب تو کردي تو خاموش

  تو حرف تو  همش مكر و فريب بود  

تو عشق كاغذي مون يك رقيب بود

چه قولايي داديم تو نامه هامون       ولي بعدش چه زود بشكست دلامون

       تو تنهاي،فقط همدم تو بودي       

 ولي ديدم دروغ بود ،يار نبودي

برات من گريه كردم ،تو نديدي          به بارون خنده كردم، باز نديدي

     تموم آرزوهامو پروندي       

با اون غريبه رفتي و نموندي

باز م شعرو نخونده پاره كردي               من آواره رو بيچاره كردي