تبليغاتX
مجموعه اشعار سوخته
مجموعه اشعار سوخته
روزگارم شده روزگاره قمري تو قفس ..... تك و تنها,گوشه گير و بي نفس

یک لقمه نان،یک تکه پنیر         قاشقی شکر ،یک چائیه قیر

 مضمون یه عکس،توی پنجره       یک قاب مسی،با طرح گِره

یک اتاقِ سرد،با سقفی سیاه        یک مادر پیر،مشغول دعا

 چادری سفید،تسبیح گِلی               سجادهِ سبز،با نام علی

 یک سفره نان،با نانِ کَپک!        یک کاسه ی دوغ،با کمی نمک

گوشه ی اتاق،یک هیمهِ ی چوب     آتشی به راه،بوی نای چوب

 پشت پنجره،دنیایِ دگر            پُر ز فاجعه،با زنگ خطر!

این کلبه ی امن،تمثیل دل است         مادر درون،عشق اول است

 قلب آدمی،جای کینه نیست        قاب عکس دل،عین سادگی است

آخرین کلام،این است و تمام!             دل به حق بده،نه بندهِ خام


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 16 دی1388 :: 18:46 ::به قلم: دلزده
بد نیست بدونی
اسمم حسین,شهرتم دلزده,متولد زیباترین ماه زمستون,زاده نزدیکترین جا به آسمون,سروده هاي خودمو واستون گذاشتم,اميدوارم حرفاي دلم ارزش نگاه و لطف شما رو داشته باشه,خوشحال ميشم نظرهاتون رو واسم بذاريد,

گنجینه
همدلان