تبليغاتX
مجموعه اشعار سوخته
مجموعه اشعار سوخته
روزگارم شده روزگاره قمري تو قفس ..... تك و تنها,گوشه گير و بي نفس

طاقت گریه هاتو من ندارم              بعد خدا،غیر تو هیچ ندارم

 نذار غبار غم بیاد تو چشمات     بخند که من گریه رو دوست ندارم

 بذار خوشی رو ببینم تو چشمات         نذار بازم دوباره کم بیارم

 گلم،تمومه هستی ام ز دنیا          بی تو خزون،با تو خودِ بهارم

 عزیز دل نازک من،با وفا          بمون واسم،نگی دوست ندارم!

 یه وقت تو تنهام نذاری تو شعرام      من بمیرم!!این دفعه جا نذارم

 

 


نوشته شده در مورخه: پنجشنبه 21 آبان1388 :: 17:39 ::به قلم: دلزده


نوشته شده در مورخه: یکشنبه 17 آبان1388 :: 17:56 ::به قلم: دلزده

نميدونم تو عاشقي يا من            نميدونم تو عشقمي يا من

 نميدونم نباشي تو اينجا             دل نگرون ميشي براي من

 نميدونم اگه ازت دور شم          ياري ديگه، ميگيري جا من

 نميدونم تو مجنوني يا من                نميدونم تو ليلي يا من

 نميدونم ستاره اي تنهام              يا اينكه تو ماهي كنار من

 نميدونم جزيره اي تنهام             يا اينكه ساكني تو قلب من

 نميدونم چرا همش شكه                تو حرف تو، تو كار من

 نميدونم چرا بايد بازم             سايه ات بياد ببوسه زخم من


نوشته شده در مورخه: یکشنبه 17 آبان1388 :: 17:44 ::به قلم: دلزده
بد نیست بدونی
اسمم حسین,شهرتم دلزده,متولد زیباترین ماه زمستون,زاده نزدیکترین جا به آسمون,سروده هاي خودمو واستون گذاشتم,اميدوارم حرفاي دلم ارزش نگاه و لطف شما رو داشته باشه,خوشحال ميشم نظرهاتون رو واسم بذاريد,

گنجینه
همدلان