ديگه اين دستاي من, ناي نوشتن نداره       ديگه اين چشماي من ,حرف واسه گفتن نداره

بس كه واسه اين دلم، شعراي غمگين سرودم        خورشید و روزا میبینه، اما باور نداره

نميدونم چشم به راهه کی نشستم شب و روز!        تا سحر چشام به راه، دل كه آروم نداره

اونقدر آرزو داشتم ,با خودم به گور                  ديگه اين قبر سياه،جایی واسه من نداره

چرا هيشكي نميخواد حرف دلم رو بشنوه؟         چرا هيچ گوشي ديگه، ناي شنيدن نداره؟

  باورم نیست توی هر سینه دلی وجود داره     

        ديگه ديونه شدم ، حرف دیگه فایده نداره!!           

غروب ديديم ، خورشيد به گريه افتاد          اشكاش طلا شد، توي دريا افتاد

ديدم كه آسمون تنش سرخ شده           شب كه اومده ، نيومدش گمشده

ديدم شب از راه كه رسيد ،صدا مُرد

رنگ و شب از زمين گرفت، گُلي مُرد

ديدم كه چهره ها همه عوض شد

از اين كه بود، دنياي ما، بدتر شد

ديدم به جاي چهچه قناري                      رقص پرستو ،آب بازيه ماهي

فقط صداي خش خش و يه جغده        انگار يادم رفته كه كي چي گفته

ديدم كوير چه زودي خوابش گرفت

بازم چشام واسه تو گريه اش گرفت

دلم بازم تنگه واسه تو يارم

ديدم نباشي يه شبِ سياهم

طاقت گریه هاتو من ندارم              بعد خدا،غیر تو هیچ ندارم

 نذار غبار غم بیاد تو چشمات     بخند که من گریه رو دوست ندارم

 بذار خوشی رو ببینم تو چشمات         نذار بازم دوباره کم بیارم

 گلم،تمومه هستی ام ز دنیا          بی تو خزون،با تو خودِ بهارم

 عزیز دل نازک من،با وفا          بمون واسم،نگی دوست ندارم!

 یه وقت تو تنهام نذاری تو شعرام      من بمیرم!!این دفعه جا نذارم

نميدونم تو عاشقي يا من            نميدونم تو عشقمي يا من

 نميدونم نباشي تو اينجا             دل نگرون ميشي براي من

 نميدونم اگه ازت دور شم          ياري ديگه، ميگيري جا من

 نميدونم تو مجنوني يا من                نميدونم تو ليلي يا من

 نميدونم ستاره اي تنهام              يا اينكه تو ماهي كنار من

 نميدونم جزيره اي تنهام             يا اينكه ساكني تو قلب من

 نميدونم چرا همش شكه                تو حرف تو، تو كار من

 نميدونم چرا بايد بازم             سايه ات بياد ببوسه زخم من

دلهِ من باز بیقراره            هی بهونه تو میگیره

گُلِ من , بده جوابم                  تو نذار دلم بگیره

بذار بشنوم صداتو            بذار جون گیره نفسهام

اینو گفتم و میدونی            چقدر من تو رو میخوام

قابِ عکست، توی دستم       بغضی سنگین ،تو صدامه

اشکی مهمونه چشامو                  اسم تو،ذکر لبامه

بشکن این طلسم و بشکن            بی پناه و پر دردم

التماست میکنم باز              منتظر من پشت خطم

مونده ام سر دوراهی      با وعده های واهی

تردیده توی حرفا          تو نامه های کاهی

تعبیر قسمت من          شد قصه ای فکاهی!!

دنیا شدش یه تنگ و    من هم شدم یه ماهی!!

فریاد زیر آبم         جاموند تو تنگ ماهی

هیشکی صدامو نشنید      گم شد تو این  سیاهی

تنها ز عمر مونده ام      چند روزی مونده باقی

تنها این آرزومه            دریا ,نه تنگ ماهی

كم كم دلم پر كينه شد             پاهاي من پر پينه شد

چشمم به راه خشكيده شد            اما بازم پيدات نشد

عمري نشستم چشم به رات      دل رو گذاشتم زير پات

 عكسي گذاشتم من به جات            اما بازم پيدات نشد

مونده هنوز عكست رو آب      دنيامو تو كردي خراب

 ديدم تو رو من توي خواب          اما بازم پيدات نشد

 سرما اومد، پائيز شد       بارون زد و دل، خيس شد

درياي صبر، لبريز شد           اما بازم پيدات نشد