تبليغاتX
مجموعه اشعار سوخته
مجموعه اشعار سوخته
روزگارم شده روزگاره قمري تو قفس ..... تك و تنها,گوشه گير و بي نفس

یکی گفت, چرا همه شعرای تو خیالین             از غم و هجر و فراق و ,عشقای  پوشالی ان

 مگه تو کنج دلت ،امیدی به زندگی نیست                      مگه خوبا همشون, پریای خیالی ان

 یکی نیست بهش بگه, تو که لالایی بلدی          چرا هر وقت دیدمت ,چشمات انگار یه حالی ان

 گاهی وقتا اخماتو ,همچی می پیچونی بهم   

 واسه رد کردن یک عرض سلام، مثل دیوار سیمانی ان

 بعضی وقتا انگاری, هر چی غمه مال توه                که مثل یک تپه شن، توی یه ماشین باری ان

 من واسه دل خودم ,شعرای رنگی نمیگم               چون که این شعرا همش، دروغی و خیالی ان

 این روزا تریپ ، تریپ شعر خاکستریه                       چون همه یه جورایی مثل گلاي قالی ان

 روزگار اونا رو بافته ،تا قشنگ شه زندگی                ولی افسوس نمیدونه ,هر کدوم چه حالی ان


نوشته شده در مورخه: شنبه 7 شهریور1388 :: 21:51 ::به قلم: دلزده

طاقت دیگه ندارم,بغض تو گلوم نشسته              آه ای خدا کمک کن,یارم دلش شکسته

یکی به شوقه پرواز,جفت شاه پراشو بسته  

    طاقت دیگه ندارم ,جونم به لب رسیده              اونی که دلخوشیمه,یک روز خوش ندیده   

ترسم از اینه یک روز ,خبر بیاد پریده

طاقت دیگه ندارم , صبرم دیگه تمومه                      من حاضرم بمیرم ,اما یارم بمونه

ای تو اجل نبینم !رفتی سراغه یارم                      طاقت نداره قلبم , نگذار تو کم بیارم

 


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 4 شهریور1388 :: 21:12 ::به قلم: دلزده

بیا بیا که بی تو ,فصلم بهار نمیشه        تا تو نیای عزیزم ,گلی که وا نمیشه

قناری آوازشو, برای تو میخونه         پرستو با یاد تو ، میاد به سوی خونه

بیا بیا  بهارم ، ای تو گل انارم           بیا بیا  تو ماهم ، تو این شب سیاهم

روزا رو هی شمردم،هی غم وغصه خوردم

بیا بیا  طلسمو, بشکن که دیگه مردم

قدم که بر میدشتی,گلی رو برمیداشتم     جای قدم های تو ,یه دونه گل میکاشتم

      بیا ببین گلستون، شده تموم راهها             از بس که گل میکاشتم، تا تو بیایی حالا

        بیا بیا تموم شد، فصله سیاهه هجرون              بیا بشیم مثاله ,همون لیلی و مجنون


نوشته شده در مورخه: سه شنبه 3 شهریور1388 :: 19:56 ::به قلم: دلزده

 تولدت مبارک عشقه من

 


نوشته شده در مورخه: دوشنبه 2 شهریور1388 :: 21:50 ::به قلم: دلزده

چشماتو واكن, زود داره دير ميشه                      نگي  بازم فرصت پيدا ميشه

غصه نداره, چرا غمگين باشيم                  اين همه مشكلات يه روز حل ميشه

چرا همش به فكر فردا باشيم                         امروز و درياب، شايد فردا نشه

بخند، بخندون ، غما رو رها كن                  بزار بگن انگار يه چيزيش  ميشه

سنگ صبور شو, واسه قلب خسته                 شايد يكي با تو غماش خالي شه

فكر نكني اين يكي مثل اونه                       كاري نكن اشك چشاش جاري شه

خودت رو عادت بده به يه رنگي                       تا ببيني ميشه آدم حوري شه

دوست دارم,دوسم داري جمله نيست                  يه دنيا حرفه نگي كي حاليشه


نوشته شده در مورخه: دوشنبه 2 شهریور1388 :: 21:27 ::به قلم: دلزده

خیال کردم اگه عاشق نباشم                      اگه دلبند این دنیا نباشم

 دیگه با یک نگاه دل رو نبازم                     پی حرف دل ساده نباشم

 غمی دیگه سراغم نمیادش                 دیگه هیشکی بدیمو نمیخوادش

 گلی پرپر نمیشه بعد از اینها                     نمیگیره دلم از نا کسیها

 نمیگیره دلم دیگه بهونه                   که دلبر کو؟چرا رفته ز خونه؟

 ولی طاقت نتونستم بیارم                        جلوی ناز تو من کم نیارم

 به یک لبخند توگشتم پریشون             دوباره  من شدم نالون وگریون

 دیدم بی تو نمیتونم ،نمیشه                  آره بی تو شبامم صبح نمیشه

 آره من عاشقم  تا روز آخر                تویی تو چشم من تصویر آخر


نوشته شده در مورخه: دوشنبه 2 شهریور1388 :: 21:23 ::به قلم: دلزده
بد نیست بدونی
اسمم حسین,شهرتم دلزده,متولد زیباترین ماه زمستون,زاده نزدیکترین جا به آسمون,سروده هاي خودمو واستون گذاشتم,اميدوارم حرفاي دلم ارزش نگاه و لطف شما رو داشته باشه,خوشحال ميشم نظرهاتون رو واسم بذاريد,

گنجینه
همدلان