عجب دنيايي داريم ما  آدمها !!          كه توش اين عشق، هيچ ارزش نداره

يكي بي پرده گفت دوستت دارم من                 كاريش كرديم به جا اشك، خون بباره

عجب رسمي ميون ما آدمهاس!!              كه ميخنديم به يك تنگ و يه ماهي

خبر از حال ماهي كه نداريم                ببين...!لب ميزنه دريا كجايي؟!

عجب  ديواري بين ما آدمهاس!!            كه با ترس از يه كاهي كوه ساختيم

مبادا تا همو يك دم ببينيم                   به يكدفعه ببينيم دل رو باخيم

عجب تكه يخي تو سينه ماس!!                  كه اصلا انگاري جوني نداره

تا يكي ميرسه توش جا بگيره             خودش رو ميگيره كه جا نداره!

هر كه مرا ديد  ز من دل بريد                داغ شقايق به دل من نديد

آنكه به من گفت تو خوبي بمان   

   پشت سرم نقشه شومي كشيد

تا كه برايش دل من گُر گرفت                   روي دلم طرح تنفر كشيد

همه ميگن كه واسه هر آدمي ستاره هست

واسه رفع خستگي، هرجا بري يه سايه هست

ولي من هر چي كه گشتم كه ستاره اي نبود

واسه رفع خستگي حتي يه سايه اي نبود

غروب ديديم ، خورشيد به گريه افتاد            اشكاش طلا شد، توي دريا افتاد

     ديدم كه آسمون تنش سرخ شده      

شب كه اومده ، نيومدش گمشده

ديدم شب از راه كه رسيد ،صدا مُرد     رنگ و شب از زمين گرفت، نگاه مُرد

  ديدم كه چهره ها همه عوض شد   

از اين كه بود، دنياي ما، بدتر شد

ديدم به جاي چهچه قناري                   رقص پرستو ،آب بازي يه ماهي

   فقط صداي خش خش و يه جغده   

ديدم يادم رفته كه كي چي گفته

ديدم كوير چه زودي خوابش گرفت        ديدم چشام واسه تو گريه اش گرفت

        ديدم نباشي يه شبِ سياهم        

 دلم بازم تنگه واسه تو يارم

يه دل دارم گل گليه                نميدوني چه حاليه

غمها چه زود يادش ميره       هر كي روديد باهاش ميره

من كه دلي نداشتم            جز تو كسي نداشتم

خدا خواستم دلم داد           باهاش تو رو به من داد

بمونم يا برم ،با خاطراتت               بخندم يا بگريم، بي نگاهت

برم,دغ ميكينم بي ياد و حرفات       بمونم ،پير ميشم تو خاطراتت

بخندم، آخه واسه چي بخندم             تو كه رفتي ،چرا بايد بخندم

بزار گريه كنم از دوري تو           بزار حجله واسه چشمات ببندم

بميرم يا بايد زنده بمونم               هنوز بايد واست لالاي بخونم

بميرم بهتره تا واسه عكست             بشينم از گذشته شعر بخونم

تو كه رفتي سفيد من سياه شد          تنم طاقت نياورد، زودي تا شد

دلم تو شُك از دست دادن تو      شكست  و خونه عشقش خراب شد

نگو اي واي چرا بي من نموندي      آخه بي تو همه دنيام خراب شد

خدا كجايي ببيني ، امانتيت شكسته باز

من  كه ديگه روم نميشه ،پيش تو دست كنم دراز

بگم دلم شكسته، بغض تو صدام نشسته

اونكه دوسش ميداشتم ،به قتل من نشسته

خدا برس به دادم، من ديگه نا ندارم

از بس بدي چشيدم ، هوش و حواس ندارم

خورشيد و ماه ميبينم ،ماهو سياه ميبينم

از بس كه گريه كردم، دريا تو خواب ميبينم

خدا، خدا ، خدا  جون، چه اشتباهي كردم

كه جاي عشق تو قلبم ، عقده ها رو جا كردن

به هر كي دادم دلم       باهاش بد اخلاقي كرد

انداخت به زير پاهاش        فقط باهاش بازي كرد

شنيدم  ميگن بهشت واسه  ما نيست

حتي زير خاك، واسه ما يه جا نيست

شنيدم ميگن غضب شديم شديد

ما رو از قصه زندگي به زور

انداختن بيرون، ولي كسي نديد

شنيدم شنيده هامون يكي نيست

تو شنيدي هيشكي اص موندني  نيست

ولي من يه جا شنيدم ميشه موند

ميشه تا ابد, تو ياد يكي موند

نامه يه كم دووم بيار          ميخوام باهات حرف بزنم

ميخوام تن سفيدتو                با حرف دل رنگ بزنم

بگم واست تو اين روزها             وسط بازيه زمون

دارم ميبازم دوباره                 آخه پيشم كسي نموند

كسي نموند كمك كنه               من ديگه باز كم نيارم

واسه يه بارم كه شده                 تو زندگيم برد بيارم

بگم چي خواستمو چي شد

خواستم يه بار عاشق بشم

دلم شكست , ديگه نشد

بگم بهت الان دقيق                     عمريه من تنها شدم

تو لحظه هاي انتظار                   پاسوزه  شايدها شدم

نامه چي شد؟!تازه دارم                   اول قصه مو ميگم

چرا سياه شده تنت؟!                 يعني ديگه چيزي نگنم؟!

باشه قبول, تا اينجاشم              همين كه گوش دادي خوبه

بقيه حرفامو بذار                       هي توي دل در بكوبه!

یکی گفت, چرا همه شعرای تو خیالین             از غم و هجر و فراق و ,عشقای  پوشالی ان

 مگه تو کنج دلت ،امیدی به زندگی نیست                      مگه خوبا همشون, پریای خیالی ان

 یکی نیست بهش بگه, تو که لالایی بلدی          چرا هر وقت دیدمت ,چشمات انگار یه حالی ان

 گاهی وقتا اخماتو ,همچی می پیچونی بهم   

 واسه رد کردن یک عرض سلام، مثل دیوار سیمانی ان

 بعضی وقتا انگاری, هر چی غمه مال توه                که مثل یک تپه شن، توی یه ماشین باری ان

 من واسه دل خودم ,شعرای رنگی نمیگم               چون که این شعرا همش، دروغی و خیالی ان

 این روزا تریپ ، تریپ شعر خاکستریه                       چون همه یه جورایی مثل گلاي قالی ان

 روزگار اونا رو بافته ،تا قشنگ شه زندگی                ولی افسوس نمیدونه ,هر کدوم چه حالی ان

طاقت دیگه ندارم,بغض تو گلوم نشسته              آه ای خدا کمک کن,یارم دلش شکسته

یکی به شوقه پرواز,جفت شاه پراشو بسته  

    طاقت دیگه ندارم ,جونم به لب رسیده              اونی که دلخوشیمه,یک روز خوش ندیده   

ترسم از اینه یک روز ,خبر بیاد پریده

طاقت دیگه ندارم , صبرم دیگه تمومه                      من حاضرم بمیرم ,اما یارم بمونه

ای تو اجل نبینم !رفتی سراغه یارم                      طاقت نداره قلبم , نگذار تو کم بیارم

بیا بیا که بی تو ,فصلم بهار نمیشه        تا تو نیای عزیزم ,گلی که وا نمیشه

قناری آوازشو, برای تو میخونه         پرستو با یاد تو ، میاد به سوی خونه

بیا بیا  بهارم ، ای تو گل انارم           بیا بیا  تو ماهم ، تو این شب سیاهم

روزا رو هی شمردم،هی غم وغصه خوردم

بیا بیا  طلسمو, بشکن که دیگه مردم

قدم که بر میدشتی,گلی رو برمیداشتم     جای قدم های تو ,یه دونه گل میکاشتم

      بیا ببین گلستون، شده تموم راهها             از بس که گل میکاشتم، تا تو بیایی حالا

        بیا بیا تموم شد، فصله سیاهه هجرون              بیا بشیم مثاله ,همون لیلی و مجنون