تبليغاتX
مجموعه اشعار سوخته
مجموعه اشعار سوخته
روزگارم شده روزگاره قمري تو قفس ..... تك و تنها,گوشه گير و بي نفس


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 20:21 ::به قلم: دلزده

رفيق لحظه هام شو        عروس قصه هام شو

برای روز بارون              چتری برای من شو

بشنو صدای خستم              مرحم اين دلم شو

تو ظلمت شبونه                    ستاره شبم شو

بيا و زنده ام کن                  ناجی اين دلم شو

بيا تا شب تموم شه          خورشيد اين شبم شو


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 20:20 ::به قلم: دلزده


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 20:15 ::به قلم: دلزده

جاي داغت رو دلم ميسوزه               كي گفته بود خاطره هات مي پوسه

هر جايي  كه ميرم سرك ميكشم                 يادت مياد زخم منو مي بوسه

تو كي ميخواي گمشي بري ز يادم               تا زخم دل خوبشه بهم بجوشه

شايد يكي اومد و خواست بمونه               دلم نخواست ديگه به پات بسوزه

كي ميبري خاطرهاتو با خود                    تا بشينم قلبمو   روفوش كنم

تنهايي و يادش بدم دوباره                      بهش بگم خياله هر چي اسم ياره

واسش  بگم قصه ليلي مجنون             قصه شيرين عشق فرهاد به اون

بگم كه آخرتوي   اين قصه ها           عاشق ومعشوق شدن از هم جدا

پس نگي تو اين يكي فرق ميكنه         يه وقت نگي بهش كه قهر ميكنه


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 20:13 ::به قلم: دلزده

شبها همش به ياد تو ميخونم                   تا جون دارم كنار تو ميمونم

مگه ميشه يادم بره تنهاييم                      زموني كه كسي نكرد همراهيم

گاهي به اين گاهي به اون ميگفتم              دوست دارم، ولي انگار نگفتم

هيشكي نگفت انگار اونم تو دنياس              بياد بگه  هستم  تا دنیا دنياس

تا اومدي تموم شد اين سياهي                  گفتم خدا ممنون كردي نگاهي

ديگه قسم به هر كه ميپرستي                    بمون پيشم بگو كنارم  هستي


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 20:12 ::به قلم: دلزده

 

کاغذی بی خط ومدادرنگی           دادن بهم گفتن بکش دو رنگی

بکش ريا رو نفرت و نفاق و           نقشی بکش از اين دلای سنگی

فقط رو کاغذ جمله ای رونوشتم         نشين مثل يارم ، يه کوه سنگی

 


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 20:11 ::به قلم: دلزده

      مثل يه برگ زرده بارون زده     

 افتاده بين اين همه دلزده

      اسير دست سرنوشت پائيز      

دلم جون، اما نديدش پائيز

رنگ دلم سرخه، تنم زرد شده  

   عمرم تموم شد ،نيومد گمشده

    وقتي كه گفتي: بيا پيشم، تو باش  

  الان بهاره، فكر فردا نباش

     باز دوباره تو رنگ و آبم دادي   

   به اوج رسوندي، پر و بالم دادي

  گفتم تموم شد شب چه خوب   

اما يادم رفت باز غروب

        يادم نبود باد خزون ميادش       

ازمن تموم هستيمو ميخوادش


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 18:29 ::به قلم: دلزده

واسه به تورسيدن ، گذشتم از آسمون    

چيدم واست ستاره، از ميون كهكشون

نگو كه تو نديدي

      برات  قسم ميخوردم     

اين دل عاشقم رو، بگو كجا نبردم

هر جايي كه تو گفتي              چه توي آب ،توخشكي

دل رو زدم به دريا              گذاشتمش تو ابرا

انداختمش تو آتيش              بدون تو بودي ناجيش

نگو كه تو نديدي

واست چكار نكردم           هر چي تو گفتي كردم

هي غصه دادي دل رو         به باد تو دادي دل رو

هيچي كه من نگفتم            حتي يه اشك نريختم

نگو كه تو نديدي

 


نوشته شده در مورخه: چهارشنبه 31 تیر1388 :: 18:26 ::به قلم: دلزده


نوشته شده در مورخه: سه شنبه 30 تیر1388 :: 11:25 ::به قلم: دلزده


نوشته شده در مورخه: سه شنبه 30 تیر1388 :: 7:44 ::به قلم: دلزده

آنقدر بد ديده ام از اين و آن     

آنقدر بشكسته اين دل هر زمان

 

تا كه ميبينم به روز خورشيد را  

باورم نيست آسمان و روز  را

 

آنقدر اين جمله را بشنيده ام

كه برو، جاي تو نيست در سينه ام

 

آنقدر گفتند هر دم يك كلام

حكم تو تنهايي است و وسلام

 

كه دگر عادت شده  درد دلم

اين تركها نقش بسته بر دلم

 

كار من هر دم شده وهم و خيال

پر زدن در  آرزوهاي محال

 


نوشته شده در مورخه: یکشنبه 28 تیر1388 :: 18:27 ::به قلم: دلزده

فرصت بده به من ، تا رو كنم دلم

ثابت كنم منم، عاشق تر از تو ام

 

فرصت بده يه بار، با من بيا كنار

مهلت بده دلو، با تو بياد يه بار

 

چيزي بگو به من، با من تو حرف

 بشكن طلسم من، از من تو دل نكن

 

اينقدر تو سنگ نباش، با من تو بد نباش

لبخند بزن بخند، مغرور و يخ نباش


نوشته شده در مورخه: یکشنبه 28 تیر1388 :: 18:25 ::به قلم: دلزده

منو از يادت نبر، تنهام نذار

نرو ، نگذار دوباره تنها بشم

 

منو جون قمرهاي توي قفس

 تو نذار قاصدكي رو آب باشم

 

منو از خاطرهات بيرون نكن

دوباره آواره و حيرون نكن

 

منو با دست خودت بده به خاك

ولي از قلب خودت بيرون نكن


نوشته شده در مورخه: یکشنبه 28 تیر1388 :: 18:17 ::به قلم: دلزده

تو کوچه های سرد و پر ز بن بست                صدای جغد شوم، يه مرد شبگرد

زخم يه چاقو رو به پهلو داره                          از دست نامرديا هی می ناله

 

کشون کشون قدم رو بر ميداره                    پشت سرش ،ردی ز خون ميزاره

يادش مياد رفيق نارفيقش                          که چه جوری برده ز اون عزيزش

 

با حرفای دروغ چه کارا کرده                              رحمی به اون رفاقتا نکرده

با ديدن يارش تو آغوش اون                  دنيا واسش شد، سرد و  درب و داغون

 

توی جدال با اون رفيق نامرد                       يه چاقو خورد از دست ياره هرزه

انتظاره، هر اتفاقی رو داشت                 جز اين که رو دست بخوره ،بلرزه

 

کم کم ديگه احساس سردی ميکرد            ديگه براش هيچ چيزی فرق نميکرد

جمله ای رو با دست خونيش نوشت                    رو ديوار آجری، سرد باغ

که عاقبت ميميرم از ظلم اون               ببين چطور دارم براش ميدم جون

عاقبت عاشق شدن همينه                      جون ميکنم ، تا اون بياد ببينه

 


نوشته شده در مورخه: یکشنبه 28 تیر1388 :: 18:16 ::به قلم: دلزده
   ........   یادم نیست..! >>
بد نیست بدونی
اسمم حسین,شهرتم دلزده,متولد زیباترین ماه زمستون,زاده نزدیکترین جا به آسمون,سروده هاي خودمو واستون گذاشتم,اميدوارم حرفاي دلم ارزش نگاه و لطف شما رو داشته باشه,خوشحال ميشم نظرهاتون رو واسم بذاريد,

گنجینه
همدلان